Archiwa kategorii: Bez kategorii

Samochód, motocykl, skuter, rower

Ustawa o podatku VAT nie pozwala łatwo odliczyć całego podatku VAT od samochodów. Kto wprowadzi regulamin używania pojazdów oraz zobowiąże kierowców do prowadzenia ewidencji przebiegu i dzięki temu pojazdy będą wykorzystywane tylko do celów służbowych, odliczy cały VAT. Zamiar odliczania całego VAT trzeba także zgłosić urzędowi skarbowemu. Jednak mało która firma chce obciążać się taką pracą administracyjną. Lepiej więc jeździć czymś, od czego można odliczać cały VAT. Opracowaliśmy krótki przewodnik.

Samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 3,5 t. Odliczamy cały VAT od zakupu, leasingu, wynajmu, eksploatacji, części zamiennych itp. Oczywiście zawsze trzeba pamiętać, żeby używanie samochodu miało związek z czynnościami opodatkowanymi. Jeżeli nie ma lub związek jest częściowy, to VAT nie odliczymy lub odliczymy tylko proporcjonalną część. Ta uwaga dotyczy wszystkich niżej wymienionych pojazdów.

Samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t. Fiskus pozwala odliczyć połowę VAT, chyba że konstrukcja pojazdu wyklucza użycie go do celów prywatnych. Samochód z pełnym odliczeniem VAT musi przejść dodatkowe badanie techniczne. Wystawione zostanie zaświadczenie, a w dowodzie rejestracyjnym pojawi się wpis VAT-1 lub VAT-2.

Otrzymają go pojazdy samochodowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków albo klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van.

Ponadto należy się on pojazdom samochodowym, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.

Samochód osobowy. Tu nie ma szans na pełne odliczenie VAT bez mozolnej pracy ewidencyjnej opisanej na wstępie.

Motocykl jest według prawa o ruchu drogowym pojazdem samochodowym. A więc odliczanie podatku VAT od zakupu motocykla i jego eksploatacji jest ograniczona do 50%. Są jednak wyjątki dla motocykli nieprzeznaczonych do jeżdżenia po drogach publicznych, np. motocykli żużlowych.

Definicja motoroweru stanowi, że jest to pojazd dwu- lub trójkołowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 ccm lub w silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h. Dzięki temu motorower nie jest pojazdem samochodowym i przedsiębiorca może odliczać cały VAT.

Skuter i motorynka to określenia potoczne, a nie prawne. Jeśli spełniają definicję motoroweru można odliczać cały VAT. W przedziwnym razie są motocyklem i odlicza się tylko połowę.

Definicja roweru jest następująca: pojazd o szerokości nieprzekraczającej 90 cm poruszany siłą mięśni, czasem wyposażony w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem o napięciu nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h. Nasuwa się wniosek, że rower nie jest pojazdem samochodowym, a więc można odliczać cały VAT.

Rewolucja w zawieraniu umów

Nowelizacja Kodeksu cywilnego od 8 września 2016 roku pozwala składać wszystkie oświadczenia woli, czyli także zawierać umowy, na trzy sposoby:

— pisemnie (własnoręczny podpis),

— elektronicznie (certyfikat kwalifikowany we wszelkich stosunkach prawnych; profil zaufany ePUAP w relacjach z administracją publiczną; przeróżne bankowości internetowe w relacjach między danym bankiem a jego klientem),

— dokumentowo („Dokumentem jest nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jej treścią” — nowy art. 77 (2) Kodeksu cywilnego).

Forma dokumentowa zrewolucjonizuje sposób zawierania i wykonywania umów. Dokumentem bowiem może być tekst, znaki graficzne, dźwięk, obraz, wideo. Nośnikiem może być m.in. papier, plik komputerowy, tkanina, tworzywo sztuczne itd. Utrwalenie może zaś nastąpić w szczególności za pomocą długopisu, drukarki, komputera, telefonu komórkowego. Nowatorstwo formy dokumentowej można unaocznić następująco: Płyta DVD jest dla pliku komputerowego tym samym, czym koperta dla zadrukowanej kartki papieru i tak jak kartkę można wyjąć z koperty i włożyć do teczki, tak samo można przenieść plik komputerowy z płyty DVD na dysk twardy komputera; żadna z tych czynności nie niszczy dokumentu.

Tylko naszej fantazji można pozostawić sposób korzystania z formy dokumentowej. Aby wypowiedzieć umowę będzie można nagrać się kamerą i mikrofonem, a potem mailem wysłać wideo kontrahentowi. Na popularności zyska ustalanie warunków współpracy mailowo albo esemesowo.

W umowach warto określać skutek niezachowania określonej formy. Przykładowo chodzi o klauzulę: „Polecenia zleceniodawcy wymagają formy pisemnej lub elektronicznej pod rygorem nieważności”. Jeżeli taka klauzula znajduje się w umowie, to zmiany zawarte ustnie lub dokumentowo są nieskuteczne. Jeżeli takiej klauzuli nie ma, to zmiany zawarte ustnie lub dokumentowo, będą skuteczne, ale trzeba być w stanie udowodnić, że strony się porozumiały.

Wypowiedzenie, rozwiązanie lub odstąpienie od umowy obligatoryjnie będzie musiało nastąpić w formie co najmniej dokumentowej pod rygorem nieważności. Nie dotyczy to jednak umów zawartych ustnie, przypadków, gdy strony w umowie zdecydują o lżejszych rygorach rozstania, albo gdy umowa była zawierana w szczególnej formie, np. u notariusza.

Elastyczny czas pracy

Wchodzi w życie zmiana w kodeksie pracy, która ma pozwolić lepiej radzić sobie ze spiętrzeniami zleceń. Bywają w firmie okresy, kiedy pracownicy są bardzo potrzebni do wykonywania pracy również w nadgodzinach, a kiedy indziej wręcz się nudzą. Patentem na to były wysyłanie na urlop płatny oraz niepłatny lub próby takiego rozpisania czasu pracy, aby nadgodzin było jak najmniej.

Teraz będzie łatwiej. Przedłużono podstawowy okres rozliczeniowy z miesiąca do czterech miesięcy. Wydłużony okres rozliczeniowy może być stosowany we wszystkich branżach, „jeżeli jest to uzasadnione przyczynami obiektywnymi lub technicznymi lub dotyczącymi organizacji pracy” (np. nieperiodyczność zapotrzebowania na pracę). Grafik pracy wystarczy dać z tygodniowym wyprzedzeniem na miesiąc naprzód. Na przykład na wrzesień prosimy, aby sekretariat pracował po 12 godzin dziennie, a na październik prosimy, żeby tylko 4 godziny dziennie.

System przerywanego czasu pracy mogą wprowadzić wszystkie firmy, a nie tylko te, które wprowadziły układ zbiorowy pracy. Przerywany czas pracy pozwala zaplanować przerwę trwającą do pięciu godzin. W trakcie przerwy pracownik ma czas wolny, ale trzeba mu wypłacić połowę wynagrodzenia przestojowego, to jest w zależności od zasad wynagradzania przyjętych w umowie o pracę od 30 % do 50 % stawki godzinowej. Przerywany czas pracy pozwala nakazać pracownikowi zjawić się w firmie na przykład na czas od 8:00 do 11:00 i od 16:00 do 21:00.

Wreszcie zalegalizowano różne godziny pracy w poszczególne dni, bo na przykład praca w poniedziałek od 10:00 do 18:00 powodowała, że „doba pracownicza” kończyła się we wtorek o 10:00, a przez to wtorkowa praca wyznaczona na godziny od 8:00 do 16:00 była nielegalna i teoretycznie zagrożona mandatem. A przecież nawet urzędy lub sądy bardzo często miały w poniedziałek wydłużone godziny przyjęć interesentów. W żargonie nazywa się to ruchomym czasem pracy. Ponadto dzięki wchodzącym w życie zmianom firma może pozwolić, aby pracownik sam wyznaczał godzinę rozpoczęcia pracy, w ten sposób, że ma np. pracować 8 godzin i zacząć pracę pomiędzy 8:15 a 9:45.

Wszystkie powyższe zmiany trzeba wprowadzić zawierając porozumienie z przedstawicielem załogi, natomiast przedział rozpoczęcia pracy indywidualnie ustalany przez pracownika można wprowadzić na pisemny wniosek pracownika.

Przedstawiciela pracowników wybiera się tylko w firmach, w których nie ma związków zawodowych. Pracodawca sam określa tryb wyłaniania przedstawiciela, okres, na jaki zostanie wybrany, oraz zakres kompetencji. Nie polecamy w małych firmach ograniczać kompetencji reprezentanta. Niech może uzgadniać wszystko, co kodeks pracy wymaga, aby z nim ustalić. W firmach działających w jednej lokalizacji z powodzeniem wystarczy ogłosić spotkanie załogi (tylko pracowników), na którym zgłoszą się kandydaci na funkcję i przeprowadzić tajne głosowanie. Dodatkowo można wyznaczyć minimalną liczbę obecnych pracowników albo przeprowadzić drugą rundę głosowań, gdyby w pierwszej nikt nie uzyskał ponad połowy głosów.