Archiwa kategorii: PIT

Stara i nowa skala podatkowa

W przedziale dochodów do 11.000,00 zł podatek jest niższy. W przedziale od 11.000,00 zł do 85.528,00 zł identyczny. Następnie mamy wzrost obciążenia podatkowego.

Maksymalna różnica na niekorzyść podatnika (0,44 punktu procentowego) pojawia się przy dochodzie rocznym 127.000,00 zł. Przy wyższych dochodach poziom opodatkowania bardzo powoli się zrównuje: przy 200.000,00 zł – 0,28 punktu procentowego różnicy, przy 300.000,00 zł – 0,19 punktu procentowego).

Graniczny dochód opłacalności podatku liniowego 19% w stosunku do opodatkowania według skali podatkowej obniża się z 96.383,00 zł rocznego dochodu do kwoty 95.368,00 zł.

Podatek dochodowy, a zatory płatnicze – zmiana w przepisach

Po trzech latach uchyla się uciążliwe przepisy o znikających z powodu braku zapłaty kosztach uzyskania przychodów. Od początku było wiadomo, że ustawa podatkowa nie sprawi, że znikną zatory płatnicze, bo wszystkie firmy zaczną płacić terminowo. Za to mamy mnóstwo pracy dokumentacyjnej, bo trzeba udowodnić, że rzeczywiście się kontrahentowi zapłaciło.

Zła wiadomość: Koszty uzyskania przychodów, które z powodu braku zapłaty zniknęły w latach 2013-2015, nie przywrócą się same. Faktury lub inne dokumenty kosztowe trzeba zapłacić. Dobra wiadomość: koszty, które dotyczą okresu sprzed 1-01-2016, nie zapłacono za nie jeszcze dostawcy, a termin ich zniknięcia przypadałby na 1-01-2016 lub później, już nie znikną.

Zalety zaliczek uproszczonych

1) Kredyt od fiskusa. Ponieważ zaliczka uproszczona jest wyliczana na podstawie dochodu sprzed dwóch lat, to firmy rozwojowe (osiągające coraz większe zyski) nie płacą w trakcie roku podatku od całości bieżących dochodów; uiszczają dopłatę dopiero cztery (podatnicy PIT) lub trzy (podatnicy CIT) miesiące po zakończeniu roku podatkowego. Mogą przeznaczyć pieniądze na inwestycje, poprawę płynności finansowej, pożyczkę dla zarządu.

2) Firmy o stabilnych dochodach nie mają w trakcie roku presji szukania kosztów. Nie ma potrzeby opóźniania sprzedaży do początku następnego miesiąca lub kwartału, aby później opodatkować zyski. Można uciec przed zapłaceniem wysokiego podatku dochodowego poprzez zakupy lub obniżenie sprzedaży w dowolnym miesiącu roku. Jest więcej czasu na bardziej zaawansowaną optymalizację podatkową, bo wystarczy, że czynności optymalizacyjne zakończą się w ostatnim miesiącu roku.

3) W trakcie roku nie znikają koszty uzyskania przychodów w związku z niezapłaceniem na czas dostawcy, niewypłaceniem na czas wynagrodzenia. Możliwe są zakupy na raty bez konsekwencji w postaci znikającego kosztu, jeśli raty obejmują nie więcej niż jeden rok obrotowy.

4) Czas na zastanowienie. Ponieważ polskie prawo podatkowe jest w wielu wypadkach dwuznaczne, konieczne staje się prawidłowe i dokładne dokumentowanie transakcji, a czasami nawet uzyskanie od urzędu interpretacji przepisów. Tego się nie da zrobić w miesiąc, ale w dwa lub trzy już się da osiągnąć. I znów widać zaletę reguły: im rzadziej rozliczamy podatek, tym lepiej na tym wychodzimy.

5) Kodeks karno-skarbowy. Wydłuża się katalog czynów zabronionych i rośnie odpowiedzialność za ich popełnienie. A każde obliczenie podatku, to ryzyko popełnienia błędu. Dlatego warto nie liczyć kwoty podatku dwanaście razy w roku, ale wybierać metodę uproszczoną: jeden raz obliczamy, dwanaście razy płacimy.

6) Sytuacje nietypowe. Na szczęście nie są częste, ale w naszej kancelarii nie ma miesiąca, żeby komuś się nie przytrafiły: a to długo nie ma potwierdzenia z zagranicy, że towar dojechał, a to klient nie płaci, a to czekamy na potwierdzenie korekty, stłuczka samochodowa i wzrost kosztów, a to awaria i zakup nowego sprzętu lub naprawa, przeprowadzka i koszty na adaptację lokalu. W sporcie liczy się wynik meczu, a nie pierwszej połowy. Podatnik, gdy tylko ma możliwość, powinien wybierać dłuższy okres rozliczeniowy, bo daje sobie szansę na odrobienie strat. Gdyby mecze trwały krócej, więcej byłoby przypadkowych wyników.

Wady zaliczek uproszczonych na podatek dochodowy

Podatek dochodowy firmy mogą rozliczać metodą uproszczoną. Zaliczkę uproszczoną oblicza się na podstawie dochodu sprzed dwóch lat, ale przyjmuje się aktualne stawki i progi podatku dochodowego. Otrzymaną kwotę dzieli się na dwanaście. Czasami, gdy rok z którego przyjmujemy dochody, lub czas funkcjonowania firmy w bieżącym roku jest inny, niż dwanaście miesięcy, trzeba dokonać przeliczeń. Zaliczki uproszczone mają liczne zalety, ale charakteryzują się kilkoma wadami, które trzeba wziąć pod uwagę.

1) Ewentualne pogorszenie sytuacji dochodowej w trakcie roku nie zmniejsza kwoty wpłacanej zaliczki na podatek dochodowy. W przypadku znacznego spadku obrotów (w tym także spowodowanego chorobą przedsiębiorcy) zaliczki uproszczone mogą okazać się wyższe, niż zaliczki obliczane od faktycznego zysku. Można się starać o indywidualną ulgę w urzędzie skarbowym, ale ma to sens tylko w skrajnie niekorzystnych sytuacjach.

 2) Firmy działające sezonowo, które na początku roku podatkowego mają straty, muszą także wtedy płacić zaliczki na podatek dochodowy. U podatników PIT kwota wolna od podatku rozkłada się równomiernie na wszystkie dwanaście miesięcy, zamiast pomniejszyć pierwszą wpłatę w roku, jak to się dzieje przy zaliczkach miesięcznych i kwartalnych. Tę wadę eliminuje się na etapie analizy opłacalności zaliczek uproszczonych. Po prostu nie wszyscy powinni tak płacić podatek dochodowy.

 3) Obawa przed koniecznością dopłaty po zakończeniu roku podatkowego wysokiej kwoty podatku. Po prostu trzeba umieć odłożyć, lub być w stanie pozyskać środki pieniężne. Innymi słowy, biorąc kredyt, bo niskie zaliczki uproszczone są swego rodzaju nieoprocentowanym kredytem od fiskusa, należy pamiętać, że przyjdzie go oddać. Tę wadę można wyeliminować we własnym zakresie.

 4) Nie są dostępne w pierwszym i drugim roku od założenia działalności, ani nie są dostępne dla firm generujących rok po roku straty. Jeżeli strata z działalności gospodarczej zdarza się nie częściej niż co dwa lata, to można korzystać z zaliczek uproszczonych.

Remont i modernizacja przy uproszczonej amortyzacji – szybki koszt podatkowy

Mieszkanie lub dom używane w działalności gospodarczej lub wynajmowane można amortyzować na kilka sposobów. Stosunkowo rzadko używa się metody uproszczonej z art. 22g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pozwala „ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych (…) i kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości”. Kwota 988 zł jest aktualnie nierynkowo niska (wprowadzona była w 1997 roku i już wtedy była niska), ale metoda uproszczona charakteryzuje się ciekawymi właściwościami.

Wszystkie wydatki remontowe i adaptacyjne zawsze i natychmiast są kosztem uzyskania przychodów. Nie ważne, czy chodzi o remont, modernizację albo przebudowę. Nieistotne, czy koszty są ponoszone przed oddaniem mieszkania lub domu do używania, czy po. Ważne jest tylko, aby sposób korzystania z wyremontowanego lokum miał związek z działalnością gospodarczą albo z najmem.

W interpretacji z 29 kwietnia 2009 r. (IBPBII/2/415-143/09/MM) Izba Skarbowa w Katowicach dość jasno wytłumaczyła jak to jest możliwe: „Budynki mieszkalne lub lokale mieszkalne, których wartość początkową ustala się w sposób uproszczony, nie podlegają objęciu ewidencją środków trwałych. W tym przypadku odpisów dokonuje się w każdym roku podatkowym za okres wynajmowania, wydzierżawiania lub używania przez właściciela tego składnika majątku, od wartości stanowiącej iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni użytkowej budynku lub lokalu wynajmowanej, wydzierżawionej lub używanej przez właściciela dla celów jego działalności gospodarczej i kwoty 988 zł. (…) Artykuł 23 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powiększają wartość środków trwałych, stanowiących podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Jednocześnie w myśl art. 22g ust. 17 cytowanej ustawy, jeżeli środki trwałe zostały ulepszone w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, to wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych i peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórcza, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Wskazany przepis określa zamknięty katalog przypadków, kiedy możliwe jest powiększenie wartości początkowej środka trwałego o wartość ulepszeń. Kryterium stanowi w tym przypadku sposób ustalania wartości początkowej środka trwałego. Zatem środek trwały, którego wartość początkowa została ustalona w sposób wskazany w art. 22g ust. 10 ww. ustawy (uproszczony), nie może zostać powiększona o koszty związane z jego ulepszeniem.

W przypadku zastosowania metody uproszczonej wydatki ponoszone na ulepszenie takiego środka trwałego można więc bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ww. ustawy, pod warunkiem, że zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów”.